“တီတီလေးရေ… တီတီလေး လာပါအုံး။ မြန်မြန်… အား… အမလေး သေပါပြီ။ အား… မိုင်မိုင်ရဲ့ အသံပါအုံး။ အဲ့လိုမျိုး သိပါတယ်။ တော်တော် ကြည့်ကောင်းတဲ့ တူမလေး…။
သီတာပြုံးက မိုင်မိုင်၏ အဒေါ်ဖြစ်သည်။ သီတာပြုံးကို မိုင်မိုင်ဖခင်၏ ညီမက မွေးခဲ့တာဖြစ်သည်။ မိုင်မိုင်၏ မိဘများတွင် သားသမီးမထွန်းကား၍ သီတာပြုံးအား လေးနှစ်သမီးအရွယ်ကပင် ခေါ်ယူ၍ မွေးစားခဲ့သည်။ သီတာပြုံး (၅)တန်း ရောက်သောနှစ်တွင်မှ မိုင်မိုင်ကို မွေးဖွားခဲ့တာဖြစ်သည်။ မိုင်မိုင်က သီတာပြုံးလက်ပေါ်တွင်ပင် သားသမီးနှင့်မခြား ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတာဖြစ်သည်။ သီတာပြုံးက အခု အသက်(၂၅)နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး မိုင်မိုင်က အသက်(၁၄)နှစ်၊ (၉)တန်း ကျောင်းသူဖြစ်သည်။ မိုင်မိုင်၏ မိဘများက လွန်ခဲ့သော (၃)နှစ်ခန့်ကပင် ပြည်ပသို့သွား၍ အလုပ်လုပ်နေသည်။
မိုင်မိုင်က သီတာပြုံးကို မခွဲနိုင်သဖြင့် မိဘများနှင့် မလိုက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်က သီတာပြုံး အိမ်ထောင်ကျသဖြင့် မိုင်မိုင်၏ မိဘများ တစ်ခေါက်ပြန်လာခဲ့ရသည်။ အပြန်တွင် မိုင်မိုင်ကို ပြည်ပသို့ လိုက်ခဲ့ရန်ခေါ်သော်လည်း မိုင်မိုင်က မလိုက်သွားခဲ့ပေ။ အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ သီတာပြုံးကို မိုင်မိုင် မခွဲနိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သီတာပြုံး၏ ယောကျ်ား ဧရာ က အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လှိုင်သာယာက စက်ရုံတစ်ရုံတွင် ကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်သည်။ တစ်ပတ်မှ နှစ်ရက်သာ အိမ်သို့ ပြန်လာရသည်။ ဧရာကလည်း မိုင်မိုင်ကို သီတာပြုံးကဲ့သို့ပင် သားသမီးတစ်ယောက်လို သဘောထားသည်။ မိုင်မိုင်မျက်နှာ အညိုမခံ လိုလေသေးမရှိအောင် ထားသည်။ အလိုလိုက်သည်။ ယုတ္တိအဆုံး တစ်ပတ်မှ နှစ်ရက်ထဲ အိမ်မှာနားရတဲ့ ဧရာက သူပြန်ရောက်တဲ့ရက် မိုင်မိုင်က သီတာပြုံးကို သူမနှင့်လာအိပ်ရန်ပြောလျှင်ပင် ဧရာက ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ခွင့်ပြုခဲ့သည်သာဖြစ်သည်။ ကလေးစိတ်မပျောက်သေးသော မိုင်မိုင်၏ ဒဏ်ကို ဧရာနှင့် သီတာပြုံးတို့ လင်မယားမှာ မိုင်မိုင်ကို ချစ်တဲ့စိတ်ဖြင့် ခံခဲ့ရလေသည်။“
အဟင့် ဆိုပြီး နွုတ်ခမ်းလေးနှစ်လွာဟကာ ကိုယ်လုံးလေးတွန့်သွားခိုက် သီတာပြုံး၏ နို့အုံလေးက ဧရာ၏ ပါးစပ် ထဲသို့ လက်တစ်လုံးလောက် ပို၍ဝင်သွားသည်။ သီတာပြုံး မတွန့်လို့လည်း မနေနိုင်၊ ကြည့်ပါအုံး နို့အုံနုနုညက်ညက်လေး ထိပ်ပိုင်းကို ပါးစပ်ထဲသွားထားပြီး နို့သီးခေါင်းအောက်ခြေက အနီရောင်အဝန်းအဝိုင်းလေးကို ဧရာလျှာကြီးက ဖိဖိပြီး ယက်နေ သည်။ နို့အုံတစ်ခုလုံးတွင် ဒီနေရာက အကြောတွေအများဆုံးနေရာ နို့သီးခေါင်းလေးထက်ပင် ပိုပြီးအာရုံကြောတွေများကာ အရသာကိုပိုပြီး ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို မဖွင့်ဘဲ ဧရာ၏ အထိအတွေ့အရသာတွေကြားတွင် မိန်းမူးနေရင်းက သီတာပြုံးမှာ ဧရာ၏ ကျောပြင်ကြီးကို သူမလက်ဖဝါးနုနုလေးဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးနေလေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဘာအ ဝတ်အစားမှမရှိဘဲ ဝတ်လစ်စလစ်နှင့် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်း နို့အုံနုနုညက်ညက်လေးနှစ်လုံးကို မက်မက်မောမော စို့ပေးနေရုံမက ဧရာ၏ လက္တစ္ဖက္က သီတာပြုံး၏ ပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲရောက်ကာ တဖြေးဖြေး ဖောင်းဖောင်းပြီးတင်း တင်းလာသော စောက်ပတ်အုံလေးကို လက်ဖဝါးထဲထည့်ကာ ဆုတ်နယ်ပွတ်သပ်၍ နေသေးသည်။
သီတာပြုံးက အမွေးသန် သည်။ ဒါကြောင့် တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ် ရိတ်လေ့ရှိသည်။ ပြန်ထွက်လာသော အမွေးငုတ်တိုလေးတွေ၏ စူးစူးရှရှလေးဖြစ် ၍နေသည်က ဧရာအဖို့ ကိုင်ရတာပို၍ အရသာတွေ့နေစရာ ဖြစ်နေသည်။ ပြီးတော့ ဧရာ၏လက္က အကွဲကြောင်းလေးကို စမ်းလိုက်သည်။ စိုစိုစွတ်စွတ်လေး ဖြစ်နေသည်။ ဧရာ၏ လက်ညှိုးထိပ်က စောက်စေ့လေးကို တို့ထိကလိလိုက်သည်။ အကို ကို ဆိုတာကို သံရှည်လေးဆွဲရင်း ပေါင်ကြားမှ ဧရာ၏လက္ကို သူမ၏ပေါင်လေးနှစ်လုံးဖြင့် ညှပ်လိုက်မိသည်။ ဧရာ လက်ညှိုးထိပ်က တွင်းဝအိအိပျော့ပျော့လေးကို ပွတ်သပ်ကလိရင်း အထဲသို့ဖြေးဖြေးလေး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သူ့ ကျောကုန်းကို ပွတ်သပ်၍နေသော သီတာပြုံး၏ လက်လေးက တဒင်္ဂရပ်သွားပြီး ကျောကုန်းကို ဖိ၍ဖက်လိုက်သည်ကို ခံစား လိုက်ရသည်။ လက်ညှိုးကို အထဲသို့လက်နှစ်ဆစ်ခန့် သွင်းပြီးမှ လက်ညှိုးထိပ်ကလေးကိုကွေးကာ အထဲမှအတွင်းသားလေး တွေကို ကလိသည်ပွတ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကလည်း နို့အုံလေးကို ပါးစပ်ထဲထည့်၍ စုပ်ထားခြင်းမပြုတော့ဘဲ နို့သီး ခေါင်းလေးတစ်ခုထဲကိုသာစုပ်ကာ လျှာထိပ်ဖြင့် ထိုးထိုးပြီးပေးသည်။
“အထဲမှ အရည်လေးတွေ သိသိသာသာကြီး ရှဲ၍ထွက်ထွက်လာကြောင်း ဧရာ၏ လက်ညှိုးလေးက သိနေသည်။ သီတာပြုံးကလည်း စောစောတုန်းကလို အိန္ဒြေမရတော့ပေ။ လှုပ်လှုပ်ရွရွလေး ဖြစ်လာသည်။ ‘ကိုကို တော်ပြီကွာ… ကို့လက်ကြီးထုတ်လိုက်တော့ကွာ… ဟင်း… ဟင်း…’ သီတာပြုံး၏ စိတ်တွေ အတော်ကြီးထလာပြီဖြစ်ကြောင်း ဧရာ သိလိုက်သည်။ စောက်ဖုတ်ထဲသွင်းထားသော လက်ညှိုးကို အသာလေး ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့မျက်နှာကိုလည်း နို့အုံလေးတွေပေါ်မှ ခွာလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သီတာပြုံး၏ ပါးလေးတစ်ဖက်ကို ရှတကြနဲ့နေအောင် နမ်းလိုက်ပြီး သီတာပြုံး၏ ဘေးသို့ လှဲချလိုက်သည်။ သီတာပြုံးမှာ ဧရာဖက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ဧရာကို ဖက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဧရာ၏ အောက်ပိုင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးလျှင် ဧရာ၏ နှုတ်ခမ်းကို ဖိကပ်၍ စုပ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သီတာပြုံး၏ လက်ဖဝါးလေးတစ်ဖက်က ဧရာ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်ရောက်သွားပြီး ချက်အောက်ဆီးစပ်ကို လျှောတိုက်၍ ပွတ်ရင်း ဖြူလှသောသူမ၏ လက်ချောင်းလေးများက လမွေးတွေကြား တိုးဝင်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းချင်းကလည်း ဂဟေဆက်နေကြသည်။ သူမ၏လက်က လမွေးတွေကို လုံးချေလိုက် ထိုးဖွလိုက် ဆော့ကစားရင်း မတ်တောင်နေသော သန်မာလှသည့် ဧရာ၏ လီးချောင်းကြီးကို လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ ကိုင်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ တစ်ချက်လောက်ညှစ်လိုက်ပြီးနောက် ဒစ်ကြီးကိုဖဲချလိုက်ပြီး နီရဲနေသော ဒစ်ကြီးအကြားသို့ သူမ၏ လက်မထိပ်လေးက တိုးဝင်သွားကာ ဒစ်ကြီးပတ်ပတ်လည်ကို ကပ်၍ ပွတ်လိုက်သည်။ ‘အဟအင်း… သီတာ… အဟင်း… ဟင်း… အဟင်း… သူသူများကို ကလိချင်တိုင်း ကလိနေတော့ကောင်းတယ်… သူကတော့ တစ်ချက်လေး လုပ်လိုက်တာနဲ့… ဟွန်း… မပြောလိုက်ချင်ဘူး’ နှုတ်ခမ်းအစုံကို ဆွဲခွာရင်း မျက်စောင်းလှလှလေးထိုးကာ သီတာပြုံးက ပြောလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဧရာ၏ လီးကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ အသည်းယားလောက်အောင် ဖောင်းကားနေသော ထိပ်ဖူးကြီး၏ ထိပ်အပေါက်လေးမှ အရည်ကြည်လေးတွေ စို့ထွက်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။”
သီတာပြုံး၏ မျက်နှာလေးပြုံး ယောင်သန်းသွားပြီး သူမ၏ လက်လေးကို ဂွင်းလျှောလုပ်ကာ ထောင်မတ်နေသော လီးကြီးကို စုန္ကာဆန္ကာ ဂွင်းတိုက်ပေး သည်။ လေးငါးကြိမ်မျှ လုပ်ပေးလိုက်ပြီးချိန်တွင်ပင် ဧရာ၏ လီးကြီးက တဆစ်ဆစ်ဖြစ်၍လာသည်။ သီတာပြုံးမှာ ဧရာ၏ ပါးကို ဖိကပ်၍ အားရပါးရတစ်ချက်မျှ နမ်းလိုက်ပြီး ဧရာ၏ ခါးပေါ်သို့ ခွတက်လိုက်သည်။ သူမ၏ အသက်ရွူသံတွေက ပြင်းထန်နေသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ကိုမတ်၍ ဖင်ကြီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်မှ ဆုတ်ကိုင်ထားသော လီးကြီးကို စောက်ပတ်ဝတွင် တေ့လိုက်ပြီး ဖင်ကြီးကို တဖြေးဖြေးခြင်းဖိ၍ချကာ လီးကြီးကို သွင်းယူသည်။ ဧရာ ပက်လက်လှန်လျက်မှ အသာလေးငြိမ်နေပြီး သီတာပြုံးကို ကြည့်နေသည်။ ရမ္မက်စိတ်တွေ ပြင်းပြနေသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်က လီးကို စောက်ပတ်ထဲသို့ သူမဘာသာ အာသာဆန္ဒပြင်းပြစွာဖြင့် သွင်းယူနေပုံမှာ မြင်ရတာ အရသာရှိလှသည်။ စောက်ပတ်ဝသို့ လီး ထိပ်ဖူးကြီး တိုးဝင်သွားချိန်မှာ သီတာပြုံး၏ ပါးစပ်လေးဟ၍သွားသည်။ သူမ၏ ဖင်ကြီးက တဖြေးဖြေးဖိချသဖြင့် လီးကြီးက ဒစ်ကြီးတစ်ခုလုံး ဝင်သွားချိန်တွင် သိတာပြုံး၏ မျက်တောင်ကော့ကော့လေးတွေ စင်းကျသွားသည်။
စောက်ခေါင်းထဲသို့ လီး ကြီးတစ်ဝက်လောက်ဝင်သွားတော့ သူမ၏ မျက်လုံးလေးတွေက မှိတ်ထားပြီးဖြစ်နေသည်။ ဗြစ် ဖတ် စောက်ခေါင်းထဲသို့ လီးကြီးတဆုံးဝင်ရန် လက်နှစ်လုံးလောက်အလိုတွင်တော့ လီးကိုဖြေးဖြေးချင်းသွင်းနေရာမှ ဆတ္ကနဲဖိခ်ကာ တဆုံးသွင်းလိုက်ရင်း သီတာပြုံးမှာ အောက်နွုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ကိုယ္ကို ရှေ့သို့ငိုက်လိုက်ပြီး ဧရာ၏ ရင်အုံထက်သို့ သူမ၏ လက်လေးနှစ်ဖက်က ထောက်ပြီး သီတာပြုံးမှာ လီးကို စောက်ခေါင်းထဲ သွင်းရင်း အတော်ယားနေပုံရသည်။ ခပ်သွက်သွက်ကြီး (၁၀)ချက်မျှ ဆောင့်၍ စိတ်ရှိလက်ရှိ လိုးပစ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့မှ သီတာပြုံးမှာ သူမ၏ ဖင်ကြီးကို ကြွကြွပြီး တစ်ချက်ချင်း ဆောင့်၍လိုးသည်။ ဧရာက သူမ၏ နို့နှစ်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်လှမ်း၍ဆွဲရင်း သီတာပြုံး ဆောင့်အချတွင် အောက်မှနေ၍ သူ၏လီးကြီးကို ကော့၍ကော့၍ တင်ပေးသည်။ သူမ၏ စောက်ခေါင်းထဲမှ အရည်ကြည်တွေက သိသိသာသာကြီး စီးကျလာပြီး ဧရာ၏ လေမြးအုံ တစ္ခုလုံး ရွဲနစ်၍နေသည်။
“သီတာပြုံးမှာ မျက်လုံးလေးတွေကို မဖွင့်တော့ဘဲ အထိအတွေ့အာရုံကိုသာ တစ်စိုက်မတ်မတ် ခံစားရင်း ခပ်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ချင်း ဆောင့်လိုက် ခပ်သွက်သွက် ဆောင့်လိုက်ဖြင့် သူမစိတ်တိုင်းကျ လိုးနေသည်။ ဗြစ်… ပလွပ်… ပလပ်… ဆွတ်… ဖျတ်… ဗြစ်… ဗြစ်…။ လိုးဆောင့်ရာ၌ တစ်ချက်ချင်း ခပ်ပြင်းပြင်းဆောင့်လိုးသနည်းနှင့် ခပ်သွက်သွက်ကြီး ဆောင့်လိုးတာမျိုးရှိသလို ဆောင့်ရာ၌လည်း ဆီးခုံချင်းကပ်၍ ဆောင့်တာနှင့် ခွာ၍ ဆောင့်တာမျိုးလည်း ရှိလေသည်။ မိန်းမတစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အကြိုက်ချင်းမတူပေ။ ဘယ်လိုဆောင့်တာ ကြိုက်သလဲဆိုတာ သိလိုလျှင် မိန်းကလေးဖြစ်သူကို စည်းရုံး၍ အပေါ်သို့တင်ပေးလိုက်ပါ။ သူတို့အကြိုက် ဆောင့်ပြပါလိမ့်မည်။ သီတာပြုံးကတော့ တစ်ချက်ချင်း မြန်မြန်ဆောင့်လိုက် ခပ်သွက်သွက် ဆောင့်လိုက် လိုးတာကို ကြိုက်ပုံရသည်။ ဗြစ်… ပလွပ်… ဖျတ်… ဖျတ်… ပလွပ်… ဗြစ်… ဗြစ်… ဟင်း… ဟင်း… ဟင်း…။ သီတာပြုံးမှာ အပေါ်မှ စိတ်ကြိုက်ဆောင့်ရင်း ဆောင့်ရင်း အောက်ဘက်စောက်ခေါင်းထဲမှ အရည်တွေ ရှဲနစ်လာသလို သူမ၏ ဝတ်လစ်စလစ် ကိုယ်လုံးဖွေးဖွေးလေးမှာလည်း တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေပြန်လာသည်။
ပြီးတော့ တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း ဟင်းကနဲ ဟင်းကနဲ အသက်ပြင်းပြင်းရှူသောအသံက ထွက်လာသည်။ ဟင်း… ဟင်း… ဟင်း…။ အားရပါးရ ခပ်သွက်သွက်ကြီး အားရပါးရလေးငါးချက်မျှ ဆောင့်လိုးလိုက်ပြီးနောက် ဗုံးကနဲ သီတာပြုံးမှာ ဖင်ကြီးကိုကြွ၍ လီးကိုချွတ်လိုက်ပြီး ဧရာ၏ ဘေးအိပ်ရာပေါ်သို့ ဘုန်းကနဲ ပက်လက်လှဲချ၍ မျက်လုံးအစုံကို မှိတ်ကာ တဟင်းဟင်း အသက်ရှူသံတွေ ပြင်းထန်နေသည်။ ဧရာက ပက်လက်လှဲနေရာမှ ခါးတဆစ်ချိုး ထထိုင်လိုက်ပြီး စင်းထားသော သီတာပြုံး၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲထောင်လိုက်သည်။ သူအပေါ်မှ လှည့်တက်လုပ်မည်ပေါ့။ သီတာပြုံး ပေါင်နှစ်လုံးကို အတင်းစေ့ကပ်ထားရင်းနေနေ… ‘အုံး… ကို… ခဏ သီတာ ပြီးချင်သလို ဖြစ်နေလို့ ခဏနားတာ ဟင်း… ဟင်း…’ ပြီးခါနီး ခဏနား၍ အရသာကို တာရှည် ခံစားလိုသည့်သဘောပင် သီတာပြုံး၏ ရင်ဘတ်လေးက နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်၍နေသည်။ ဧရာ သူမကို ငုံ၍ဖက်လိုက်ပြီး ပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်ကို နမ်းသည်။
ပြီး နှုတ်ခမ်းပါးလေးအစုံကို စုပ်နမ်းသည်။ သီတာပြုံး၏ ကိုယ်လုံးလေးတစ်ခုလုံး ပူနွေး၍နေသည်။ ဧရာက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးမှသည် လည်တိုင် ဖွေးဖွေးလေးတွေကို စုပ်နမ်းသည်။ ပြီးတော့ သီတာပြုံး၏ ပုခုံးလုံးလုံးလေးနှင့် ပြည့်တင်းသော ရင်ညွန့်သားလေးများ ထိုမှတစ်ဖန် ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုး နို့အုံလေးတွေကို စို့ပေးသည်။ အတင်းစေ့ကပ်ထားသော သီတာပြုံး၏ ပေါင်လုံးလေးနှစ်လုံး တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျ၍ ကင်းကွာလာသည်။ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော သူမ၏ ရင်ဘတ်လေးက တည်ငြိမ်လာပြီး ရင်ဘတ်လေးကို ကော့၍ကော့၍ နို့စို့နေသော ဧရာ၏ ပါးစပ်သို့ ကပ်၍ကပ်၍ ပေးသည်။ ‘ကို… ပြွတ်… ဟင်း…’ ဧရာ နို့ကိုပါးစပ်မှ ချွတ်၍ထူးသည်။ ‘လုပ်ကြရအောင်နော်… ကိုက နောက်ကနေလုပ်နော်’ သီတာပြုံး ကုန်းပေးတော့မည်ကို ဧရာ သိလိုက်သည်။ သီတာပြုံး၏ ကိုယ်ပေါ်မှာ မိုးထားသော သူ၏ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ဧရာဖယ်ပေးလိုက်တော့ သီတာပြုံးက ပက်လက်လှဲနေရာမှ လက်လေးတစ်ဖက်ထောက်၍ ထထိုင်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ စောစောက သူမတက်လိုးထားသဖြင့် အရည်များဖြင့် ရှဲစိုလက်စ ထောင်မတ်နေသော ဧရာ၏ လီးကြီးကို မကမြောတပြ မက်စွဲစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးလေးဖြင့် လှမ်း၍ ထကိုင်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ မျက်လုံးလေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်မှာပင် ဒူးထောက်၍ လေးဖက်ထောက်လိုက်သည်။ ဧရာက သီတာပြုံး၏ နောက်ဘက်သို့ ဝင်လိုက်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်ချိန်တွင် သီတာပြုံးက ရှေ့ဘက်သို့ ဆန့်၍ထောက်ထားသော သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကွေး၍ချလိုက်ပြီး တံတောင်ဆစ်နှင့် ထောက်ကာ နဖူးကို အိပ်ရာနှင့်ထိ၍ ဝပ်နေလိုက်ရာ ဖင်ဘူးတောင်းထောင်ပေးထားသည့်ပုံ ဖြစ်သွားသည်။ နဂိုထဲက တင်သားတွေလုံးတစ် ကားစွင့်သော သီတာပြုံး၏ ဖင်သားဖွေးဖွေးကြီးများမှာ ယခုလို ဖင်ဘူးတောင်းထောင်လိုက်တော့ အလွန်ပင် မက်မောစရာကောင်းလှသည်။ ပြီးတော့ ဖင်သားကြီးနှစ်လုံးကြားမှ အောက်သို့စူထွက်နေသော စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ စောစောက လိုးထားသော အရှိန်နှင့် နှုတ်ခမ်းသားကြီးများမှာ နီရဲဖောင်းတင်းနေပြီး အရည်တို့က ရှဲ၍နေသည်။
နောက်မှကြည့်ရင်း ဧရာ၏ လီးကြီးက တဆတ်ဆတ်ဖြစ်လာသည်။ ဧရာက သီတာပြုံး၏ ခါးလေးကို လှမ်းကိုင်၍ ရှေ့ကိုကပ်ကာ တဆတ်ဆတ်ဖြစ်နေသော လီးထိပ်ကြီးကို စောက်ဖုတ်ဝသို့ တေ့လိုက်ရာ သီတာပြုံးက ဒူးထောက်ထားသော သူမ၏ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို အသာလေးခွဲပေးလိုက်သည်။ ဗြစ်… ဒုတ်… ‘အဟား…’ စိတ်မထိန်းနိုင်ဖြစ်လာသော ဧရာက လီးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။ သီတာပြုံး၏ ခေါင်းလေး ထောင်၍သွားသည်။ လီးက တဆုံးဝင်သွားပြီး သီတာပြုံး စောစောက အတန်ငယ် ဟပေးလိုက်သော ဒူးထောက်ထားသော ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ပြန်၍စေ့လိုက်သည်။ ‘ကို… ဟင်း… တစ်ခါထဲသာ ပြီးအောင်လုပ်လိုက်တော့ကွာနော်… အင်း…’ ဧရာ စောက်ခေါင်းထဲသို့ တဆုံးဝင်နေသော လီးကို ဆွဲဆွဲထုတ်ပြီး တစ်ချက်ချင်း ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်လိုးသည်။ ပြီးတော့ တစ်ဖန် ခပ်သွက်သွက် ဆောင့်လိုးပြန်သည်။ ‘အင့်… အင့်… အင့်… အင်း…’ သီတာပြုံး ကြိုက်သော ဆောင့်နည်းအတိုင်း တစ်ချက်ချင်း ခပ်ပြင်းပြင်းဆောင့်လိုက်၊ ခပ်သွက်သွက် ဆောင့်လိုက်ဖြင့် ဆောင့်လိုးရင်း ဖင်ဘူးတောင်းထောင်ထားသော သီတာပြုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ဘက်မှ နို့နှစ်လုံးကို လှမ်း၍ဆွဲရင်း ဆောင့်လိုးသည်။ ဗြစ်… ဖျတ်… ဖျတ်… ပလပ်… ဖျတ်… ဗြစ်… အင့်… အင့်… အင်း… အင့်…။ သီတာပြုံးကလည်း ဖင်ဘူးတောင်းထောင်ထားသော သူမ၏ ဖင်ကြီးကို နောက်သို့ ဆောင့်ဆောင့်ပေးသည်။ အိပ်ရာပေါ်သို့ နဖူးလေးတိုက်၍ထားသော သီတာပြုံး၏ ဦးခေါင်းလေးမှာ ခံစားရခက်ပုံဖြင့် ဘယ်ညာခါယမ်းနေသည်။ ဗြစ်… ဗြစ်… ဖျတ်… ဗြစ်… အင့်… အင့်… အင့်… ဟင့်… လုပ်… လုပ်… ‘ကို ခပ်နာနာလေး… လုပ်… ပြီးတော့မယ်…’ ဧရာ သူမ၏ ခါးလေးကိုပြန်၍ ကိုင်လိုက်ပြီး အားကုန်ဆောင့်၍ ခပ်သွက်သွက်ကြီး လိုးတော့သည်။ ဗြစ်… ဖျတ်… အား… ဖျတ်… ဗြစ်… ဗြစ်… ပလပ်… အား… ကိုကို… အမလေး… ကိုရယ်… အား… အ… ဖင်ဘူးတောင်းထောင်ထားသော သီတာပြုံး၏ ခါးလေးမှာ ဗုံးကနဲ ကုန်းထလာပြီး ဖင်ကြီးမှာ ခါယမ်းသွားသည်။
ဧရာက သီတာပြုံး၏ ဖင်ကြီးကို တည်ငြိမ်အောင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ လီးကြီးကို အတင်းဆောင့်၍ ထိုးထည့်ကာ သုက်ရည်များကို ပန်းထည့်လိုက်လေသည်။ ပြီးတော့ တဖြည်းဖြည်း အိပ်ရာပေါ်သို့ မှောက်၍ကျသွားသော သီတာပြုံး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဧရာမှာ မှောက်လျက်သားပါသွားလေတော့သည်။ ဘွတ်… မျက်လုံးမှိတ်၍ အမောဖန်နေသော သီတာပြုံး၏ မျက်လုံးလေးများ ဖွင့်လာသည်။ တစ်ဖက်မှ မိုင်မိုင်၏ အခန်းထဲမှ အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ သီတာပြုံးတို့ အိပ်သည့် ကုတင်ကြီးက တစ်ဖက်ခန်းနှင့်ခြား၍ ကာထားသော နံရံဘေးတွင်ကပ်၍ ထားခြင်းဖြစ်သည်။ မိုင်မိုင်များ သူတို့ကို ချောင်းကြည့်နေတာလားဟူသော အတွေးက သီတာပြုံးကို ခေါင်းနပန်းကြီးသွားစေတော့သည်။ မနက်စောစောတွင် ဧရာ စက်ရုံသို့ ပြန်သွားရန်ရှိသဖြင့် သီတာပြုံးတစ်ယောက် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ မိုင်မိုင်တစ်ယောက် အိပ်ရာမှ ထပြီလား မထသေးဘူးလား ဆိုတာကို သတိမထားမိပေ။”
“ဧရာထွက်သွားပြီးတော့ သီတာပြုံးမှာ မိုင်မိုင်၏ အိပ်ခန်းရှေ့သို့ ရောက်လာရသည်။ အချိန်က မနက် (၈) နာရီထိုးခါနီးပြီဖြစ်သည်။ သီတာပြုံး အိပ်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တော့ တံခါးက အလွယ်တကူ ပွင့်၍သွားသည်။ အိပ်ခန်းထဲရှိ စားပွဲတွင် မိုင်မိုင် ထိုင်၍ငေါင်နေသည်ကို သီတာပြုံး ဗုန်းကနဲ တွေ့လိုက်ရသည်။ တံခါးဖွင့်သံကြား၍ မိုင်မိုင်က လှည့်ကြည့်သည်။ ‘ဟင်… တီတီလေးပါလား…’ ‘မိုင်မိုင်… သမီး ကျူရှင်မသွားသေးဘူးလား’ ‘ဟင့်အင်း…’ သီတာပြုံးတို့မှာ စမ်းချောင်းတွင်နေ၍ မိုင်မိုင်တက်သောကျူရှင်မှာ တစ်လမ်းကြော်တွင်ရှိသဖြင့် လမ်းလျှောက်၍ သွားလို့ရသည်။ ကျူရှင်က မနက် (၈) နာရီတက်တာကို သီတာပြုံး သိသည်။ ‘ဘာဖြစ်လို့လဲ သမီးရဲ့… သမီး နေမကောင်းဘူးလား’ ‘မဟုတ်ဘူး တီတီလေး… ဒီနေ့က ဟောပြောပွဲ ကျူရှင်မှာရှိတယ်။ မနက်ဖြန် ကျူရှင် စာမေးပွဲရှိတယ်။ အဲဒါ မိုင်မိုင် မသွားတော့ဘဲ အိမ်မှာပဲ စာကျက်တော့မလို့’ ‘အင်း… အင်း… မိုင်မိုင်ဘာသာ ကြည့်လုပ်ပေါ့… နေမကောင်းရင်တော့ တီတီလေးကို ပြောနော်’ ‘အင်းပါ…’ အိပ်ခန်းတံခါးကို ပြန်စေ့၍ သီတာပြုံး လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူမထင်လို့ပဲလားမသိ မိုင်မိုင်တစ်ယောက် ခပ်ငေါင်ငေါင်ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်မိသည်။ မဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ သီတာပြုံး ဆုတောင်းမိလိုက်သည်။ သီတာပြုံးမှာ မိုင်မိုင်၏ အိပ်ခန်းရှေ့မှပြန်၍ လှည့်ထွက်လာပြီးနောက် အဝတ်အစားလဲ၍ ရေချိုးလိုက်သည်။ ရေချိုးပြီး ဖီးလိမ်းပြင်ဆင်ပြီးသည်အထိ မိုင်မိုင်အသံကို မကြားရ တိတ်ဆိတ်၍နေသည်။ ဒါကြောင့် သီတာပြုံး မိုင်မိုင်၏ အိပ်ခန်းရှေ့ရောက်လာပြီး အိပ်ခန်းတံခါးကို အသာလေးဟ၍ အထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အို… ကုတင်ပေါ်တွင် မိုင်မိုင်လေး စောစောကဝတ်ထားသော ထဘီလေးက ခါးတွင်မရှိတော့ ဖင်ပြောင်လေးနှင့် ပေါင်နှစ်လုံးထောင်၍ကားထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်ကြားထဲသို့ထည့်ကာ တစ်ဖက်က စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကိုဖဲပြီး တစ်ဖက်က စောက်စေ့လေးကို ကလိ၍နေသည်။ မိုင်မိုင်၏ မျက်နှာနုနုလေးက နီရဲ၍နေပြီး မျက်လုံးအစုံကိုမှိတ်ထားကာ မဲ့မဲ့ရှုံ့ရှုံ့လေး ဖြစ်သွားလိုက် လျှာလေးထုတ်၍ နှုတ်ခမ်းလေးကို ပွတ်လိုက်ဖြင့် ဖြစ်နေသည်။
သီတာပြုံး ဘာလုပ်ရမည်ကို အလျင်အမြန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် မိုင်မိုင်၏ အိပ်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီးအထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ‘ဟင်… တီတီလေး…’ သီတာပြုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် မိုင်မိုင်တစ်ကိုယ်လုံးတုန်၍ လန့်သွားပြီး ပေါင်လေးထဲမှ လက်တွေကိုထုတ်ကာ ပေါင်နှစ်လုံးကို စေ့ထားလိုက်သည်။ ကုတင်ဘေးတွင်ရပ်၍ သီတာပြုံးက မိုင်မိုင်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။ ‘ကိုယ့်တီတီလေးပဲ မိုင်မိုင်ရယ်… ဘာလန့်စရာလိုလို့လဲ… မိုင်မိုင်ဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ တီတီလေးက သိလို့ မိုင်မိုင်ကို ဒီထက်ကောင်းအောင် လုပ်ပေးဖို့ ဝင်လာတာ’ ‘ဟို… တီတီလေး… ဟို… ဟို…’ ‘ဟင်း… ဟင်း… ကဲပါ မိုင်မိုင်ရယ် သမီးရဲ့အဝတ်အစားတွေကို အကုန်လုံးကို ချွတ်လိုက်ကဲထ’ မိုင်မိုင် မယုံရဲယုံရဲဖြင့် လေးပင်စွာ ထထိုင်ပြီး သူမကိုယ်ပေါ်မှ အင်္ကျီတွေ ဘရာစီယာတွေကို ချွတ်လိုက်သည်။ တင်းရင်းနေသော မိုင်မိုင်၏ နို့လေးတွေက နုညံ့နေရုံမက သီတာပြုံး၏ နို့အုံတွေလောက်ကို ဖံ့ထွားသည်။ ‘ကဲ… လှဲလိုက် မိုင်မိုင်’ မိုင်မိုင် မယုံရဲယုံရဲဖြင့် အိပ်ရာပေါ်သို့ ပြန်၍ လှဲချလိုက်သည်။
သီတာပြုံး ကုတင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး မိုင်မိုင်ဘေးတွင် လှဲချလိုက်သည်။ ပြီးတော့ မိုင်မိုင်ကိုယ်လုံးလေးကို တင်းကျပ်စွာဖက်ပြီး မိုင်မိုင်မျက်နှာလေးကို ကမူးရှူးတိုး နမ်းပေးသည်။ ပြီးတော့ မိုင်မိုင်၏ နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို စုပ်နမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏လက်က မိုင်မိုင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို စုဆောင်းဆွဲငင် ပွတ်သပ်၍ပေးသည်။ မိုင်မိုင်တစ်ကိုယ်လုံး ဖိန်းရှိန်း၍ လေထဲမှောက်တက်နေသလို ခံစားနေရသည်။ အတန်ငယ်ကြာတော့မှ သီတာပြုံးက မိုင်မိုင်၏ နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး မိုင်မိုင်၏ ပုခုံးလေးတွေ ရင်ညွန့်သားလေးတွေကို စုပ်နမ်းသည်။ သီတာပြုံး လွှတ်ပေးလိုက်သော မိုင်မိုင်၏ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေက ထူအမ်းအမ်းဖြစ်ကာ တစ်မျိုးလေး ခံစားနေရသည်။ သီတာပြုံး မိုင်မိုင်၏ နို့အုံလေးတစ်ဖက်ကို ငုံ၍စို့လိုက်ပြီး ကျန်တစ်ဖက်ကို လက်ဖြင့်ကိုင်လိုက်သည်။ မိုင်မိုင်၏ လက်လေးတွေက သီတာပြုံး၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို သိမ်းကျုံး၍ ဖက်လိုက်သည်။
သီတာပြုံးက မိုင်မိုင်၏ နို့အုံထိပ်ပိုင်းလေးတွေကို အမိအရ စုပ်ထားပြီး လျှာဖျားက နို့သီးခေါင်းသေးသေးလေးနှင့်တကွ နို့သီးခေါင်းအောက်ခြေမှ အနီရောင်အဝိုင်းလေးကိုပါ တိုးတိုးပြီး ယက်ပေးသည်။ ထို့ပြင် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားသော နို့အုံလေးကိုလည်း ဖွဖွလေးဆုပ်နယ်ရင်း နို့သီးခေါင်းလေးကို လက်ညှိုးလက်မဖြင့် ညှပ်၍ချေပေးသည်။ ‘ဟင်း… ဟင်း… အင်း… ဟင့်… တီတီ… တီတီလေးရယ်… ဟင်း… ဟင်း…’ ခဏအတွင်း မိုင်မိုင်မှာ အဖျားတက်သလို တုန်ရီ၍လာသည်။ သီတာပြုံး မိုင်မိုင်၏ နို့အုံလေးတစ်ဖက်ပေါ်မှ လက်ကိုဖယ်လိုက်ပြီး မိုင်မိုင်၏ ဝမ်းဗိုက်သားလေးများ ဆီးခုံနှင့် အမွေးပါးပါးလေးတွေပေါက်နေသော စောက်ဖုတ်အုံလေးတို့ကို ပွတ်ပေးသည်။ မိုင်မိုင် တဟင်းဟင်းနှင့် ညည်းရင်း ခံရခက်ပုံဖြင့် သူမ၏ပေါင်လေးမြှောက်လိုက်ချလိုက်၊ စုလိုက်ချလိုက် ဖြစ်နေသည်။ သီတာပြုံးက နို့နှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် မပြတ်အောင် စို့ပေးရင်း လက်တစ်ဖက်က မိုင်မိုင်၏ စောက်ဖုတ်အုံလေးကို ပွတ်ပေးနေရာမှ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကို ပွတ်ပေးရင်း၊ စောက်စေ့လေးကို လက်မထိပ်လေးဖြင့် တို့ထိကလိပေးလိုက်သည်။ အဟင်း… ကြွတ်ကြွတ်… အင့်… ဟင်း… ဟင်း…။ မိုင်မိုင်၏ မျက်လုံးအစုံမှိတ်ထားသော မျက်နှာလေးမှာ ရှုံ့မဲ့၍နေသည်။ ပြီးတော့ နေထိုင်ရတာ အတော်ခက်လာသဖြင့် ဒူးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲထောင်ပြီး ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ကားလိုက်မိသည်။ ဒီမှာတင် သီတာပြုံး၏ လက်ခလယ်က မိုင်မိုင်၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ ညင်သာစွာ တိုးဝင်လာသည်။ ‘အို… အိုး… အင်း… အင်း…’ မိုင်မိုင် ခါးလေးကော့တက်သွားသည်။ စောက်ခေါင်းထဲတွင် အရည်တွေက အတော်လေး ရှဲနစ်နေပြီ။ သီတာပြုံး နို့သီးလေးတွေကို ခပ်ပြင်းပြင်းစို့ပေးရင်း မိုင်မိုင်၏ စောက်ခေါင်းထဲမှ လက်ခလယ်ကို သွင်းချည်ထုတ်ချည် လုပ်ပေးသည်။ လက်မကလည်း စောက်စေ့လေးကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။ မိုင်မိုင် အရည်တွေ မတရားကြီး ထွက်လာချေပြီ။ ‘အိုး… အင်း… ဟင်း… အင်း… အိုး… အိုး…’ မိုင်မိုင်၏ စောက်ခေါင်းထဲမှ သီတာပြုံး၏ ထုတ်ချည်သွင်းချည် လုပ်ပေးနေသော လက်ခလယ်လက်ချောင်းကို ဆွဲဆွဲပြီးစုပ်နေသည်။ သီတာပြုံး မိုင်မိုင်၏ နို့လေးကို ခပ်ပြင်းပြင်းစုပ်၍စို့ရင်း စောက်ခေါင်းထဲမှ သူမ၏ လက်ခလယ်လက်ချောင်းကို သွက်သွက်ကြီး အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးလိုက်သည်။
‘အား… အင်း… အင်း… အား… အား…’ မိုင်မိုင်၏ တင်ပါးလေးတွေ ဆတ်ကနဲ မြောက်ကြွသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်သွားရာမှ တုန့်ကနဲ တုန့်ကနဲဖြစ်ကာ ငြိမ်ကျသွားသည်။ စောက်ခေါင်းထဲမှ လက်ခလယ်ကို ခဏကြာသည်အထိ သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် ဖြေးဖြေးချင်းလုပ်ပေးပြီးတော့မှ လက်ခလယ်ကို စောက်ခေါင်းထဲမှ ဆွဲ၍ထုတ်လိုက်သည်။ မိုင်မိုင် မျက်လုံးလေးတွေကိုဖွင့်၍ သီတာပြုံးအား ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့်ကြည့်သည်။ ‘မိုင်မိုင် ကောင်းတယ် မဟုတ်လား…’ ‘အာ… တီတီလေးကလဲ…’ ‘နောက်ဆို မိုင်မိုင် ကောင်းအောင် တီတီလေး အမြဲလုပ်ပေးမယ်။ ဘယ်ယောကျ်ားကိုမှ စိတ်မဝင်စားရဘူးနော်… အန္တရာယ်များတယ် သိလား’ ‘သိပါတယ်… တီတီလေးကလဲ…’ သီတာပြုံး ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ နောက်နေ့များတွင် သီတာပြုံးက မိုင်မိုင်အား နေ့တိုင်း နူးညံ့၍ ပလူးပေးသည်။ သုံးရက်မြောက်သောနေ့အရောက်တွင်တော့ ယောကျ်ားနှင့်မတွေ့တာ သုံးရက်ရှိသွားပြီဖြစ်သော သီတာပြုံးက မိုင်မိုင်အား သူမလုပ်ပေးသလို လုပ်စေ၍ အာသာဖြေခဲ့သည်။”
“အသက်အရွယ်နှင့် အတွေ့အကြုံအရ မိုင်မိုင်တစ်ယောက် ထမင်းစားရင်း အရည်လေးတွေစို့နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဧရာ အတတ်သိလေသည်။ ခါတိုင်းဆိုလျှင် ဧရာပြန်ရောက်သည့်နေ့တွေတွင် မိုးမချုပ်မီတွင်ပင် သီတာပြုံးကို တစ်ချီကိစ္စပြီးတတ်သည်။ အခုတော့ မိုင်မိုင်က တစ်ချိန်လုံးအိမ်တွင်ရှိနေ၍ မကိစ္စဖြစ်တော့ပေ။ ညရောက်တော့ ဧရာပိုဆိုးသည်။ ဘယ်လိုမှအိပ်လို့မရ၊ လီးက တစ်ချိန်လုံးတောင်နေသည်။ ပိုပြီးဆိုးတာက နေ့ခင်းကတွေ့လိုက်ရသော မိုင်မိုင်၏ ပြိုမြစ်နုနယ်သော ကိုယ်လုံးတီးအလှက သူ့ကို စိုးမိုး၍နေသည်။ ည (၁၂) နာရီ ထိုးနိုင်ခဲလှရော့ဟု ဧရာ တွေးမိသည်။ ပုဆိုးကိုလှန်၍ မနေနိုင်မထိုင်နိုင်ဖြစ်နေသော လီးကို လက်ဖြင့်ပွတ်ရင်း သူ့ဆန္ဒတွေစိတ်တွေက ပိုပိုပြီး ကာမဆန္ဒတွေ ပြင်းပြလာသည်။ ဧရာ၏ ကာမဆန္ဒတွေက ဘယ်လောက်ထိ ပြင်းပြလာသလဲဆိုလျှင် ဂွင်းတိုက်ပစ်လိုက်ရင်ကောင်းမလားဟု တွေးမိသည်အထိပင်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဧရာတစ်ယောက် ခက်ခဲစွာဖြင့် အချိန်ကြာလှကို ကျော်ဖြတ်ရင်း ည (၁၂) နာရီက ထိုးသွားသည်။
ကမန်းကတန်း ဧရာ ကုတင်ပေါ်မှခုန်ဆင်းပြီး အိပ်ခန်းထဲမှထွက်ရန် သူ၏ အိပ်ခန်းတံခါးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ ဟင်… အိပ်ခန်းဝတွင် ဘွားကနဲ မိုင်မိုင်ကို ဧရာ မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့လိုက်ရသည်။ ခပ်တွတ်တွတ်လေးရပ်နေသော မိုင်မိုင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပုခုံးကြိုးသိုင်းပုံလောက်သာရှိသော ဂါဝန်ပါးပါးလေးတစ်ထည်သာရှိသည်။ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသော အလင်းရောင်ဖြင့် မိုင်မိုင်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ရှိုက္ဖိုကြီးငယ် အသွယ်သွယ်ကို အတိုင်းသားမြင်ရသည်။ ဧရာ မက်မောစွာဖြင့် ကြည့်နေလိုက်မိသည်။ ခဏတာ ခေါင်းလေးငုံ့နေရာမှ မိုင်မိုင်၏ မျက်နှာလေးက မော့၍လာသည်။ မိုင်မိုင် ဧရာကိုလုံးဝမကြည့်၊ အခန်းဝတွင်ရပ်နေသော ဧရာကိုကျော်၍ အိပ်ခန်းထဲတွင်ရှိနေသော ဧရာနှင့် သီတာပြုံးတို့ အိပ်သည့် နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်ကြီးပေါ်မှ ထူထဲလှသော နှစ်ယောက်အိပ်မွေ့ယာကြီးကို လှမ်း၍ကြည့်သည်။ ဧရာ ဘေးသို့ကပ်၍ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်တော့ မိုင်မိုင်က စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို ကုတင်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်ရွှေ့ရှု၍ အခန်းထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်းဝင်၍လာသည်။
သူ့အရှေ့မှ ဖြတ်သွားစဉ် မွှေးပျံ့သောရနံ့တွေက ဧရာတစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံ၍သွားသည်။ ဧရာ၏ အသိစိတ်တွေ ကင်းမှန်းမသိ ကင်းမဲ့၍လာသည်။ ဖွင့်လိုက်မိသော အိပ်ခန်းတံခါးကို အသာပြန်စေ့၍ ခါးမှပုဆိုးကို ချွတ်ချပြီး မိုင်မိုင်၏ နောက်မှလိုက်လာခဲ့မိသည်။ ဧရာ၏ ရှေ့မှ ထောင်မတ်နေသော လီးချောင်းကြီးက ရှေ့မှမိုင်မိုင်ကို ထိုးရန်ချိန်ရွယ်ထားသော လှံတံသဖွယ်ဖြစ်နေသည်။ ကုတင်ကြီးဘေးရောက်တော့ မိုင်မိုင်က ဧရာကို ကျောပေးထားလျက်မှ သူမ၏ ပုခုံးပေါ်မှ ဂါဝန်သိုင်းကြိုးလေးတွေကို ဖြေချလိုက်သည်။ ဂါဝန်လေးက လျှောကနဲကျသွားရင်း ခြေဖျားတွင်ပုံသွားသည်။ မိုင်မိုင်က ခါးတစ်ဆစ်ချိုးကုန်း၍ သူမ၏ ခြေဖျားတွင်ပုံကနဲနေသော ဂါဝန်လေးကို ငုံ့၍အဖယ် လုံးတစ်ကားစွင့်သွားသော ဖွေးနုသည့် တင်သားအစုံကြားမှ နောက်သို့ ပြူးထွက်နေသော စောက်ဖုတ်လေးက နီကွန့်ကွန့် အမွေးလေးများခြံရံလျက် အိပ်ခန်းထဲမှ မီးရောင်အောက်တွင် ရွှမ်းစိုတောက်ပ၍နေသည်။
စောစောကတည်းက မိုင်မိုင် အရည်ကြည်လေးတွေ စိမ့်ထွက်နေကြောင်း သိသာလှသည်။ ဧရာ ဘာကိုမှ မစဉ်းစားမိတော့၊ သူ့ကိုကာမဆန္ဒတွေက အနိုင်ယူသွားပြီ။ ရှေ့မှ ဂါဝန်ကို ငုံ့ကောက်နေသော မိုင်မိုင်၏ ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စုံကိုင်ပြီး တဆတ်ဆတ်တုန်နေသော လီးထိပ်ကြီးကို မိုင်မိုင်၏ နောက်သို့ပြူးထွက်နေသော စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးနှစ်ခုကြားသို့ တေ့ကာ တစ်ရှိန်တိုး…
စောင့်သွင်းလိုက်သည်။
“အ… ကိုကို…”
မိုင်မိုင်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ နာကျင်မှုနှင့်အတူ အရသာရှိလှသည့် ညည်းသံလေးဖြစ်သည်။ ဧရာ၏ လီးကြီးမှာ မိုင်မိုင်၏ စောက်ဖုတ်ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲသို့ တစ်ချက်တည်းနှင့် တဆုံးဝင်သွားသည်။ သီတာပြုံးနှင့် လုပ်နေကျပုံစံထက် ပိုမိုတင်းကျပ်နေသောကြောင့် ဧရာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။ မိုင်မိုင်၏ တင်ပါးကားကားလေးနှစ်ခုကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်၍ ဧရာ စတင်လှုပ်ရှားတော့သည်။
ဗြစ်… ဖျတ်… ပလပ်… ဗြစ်…
အခန်းထဲတွင် လိုးဆောင့်သံများနှင့်အတူ မိုင်မိုင်၏ တဟင်းဟင်း ညည်းညူသံများ ပျံ့လွင့်လာသည်။ မိုင်မိုင်မှာ စောစောက ကုတင်ပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ကလိနေစဉ်ကထက် ယခုလက်တွေ့ခံယူရသည့် အရသာမှာ အဆမတန် ပိုမိုပြင်းထန်နေသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တဆတ်ဆတ်တုန်ရီနေသည်။ ဧရာက သူမ၏ ခါးလေးကို အားကုန်ဆွဲကိုင်၍ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဆောင့်လိုးပေးနေသည်။ မိုင်မိုင်၏ စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်ကြည်များမှာလည်း လီးနှင့်အတူ ရောယှက်ကာ ပိုမိုရှဲစိုလာပြီး လိုးဆောင့်ရာတွင် အသံမြည်သံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။
“ကိုကို… မိုင်မိုင်… မိုင်မိုင်ပြီးတော့မယ်… အား… အဲဒီနေရာလေး… ဟုတ်တယ်… အား…”
မိုင်မိုင်၏ စောက်ခေါင်းအတွင်းပိုင်းမှ စည်းချက်ညီညီ ညှစ်ထုတ်ပေးနေမှုကြောင့် ဧရာ၏ စိတ်မှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဧရာမှာလည်း မိုင်မိုင်၏ ဖင်သားဖွေးဖွေးလေးများကို လက်နှင့်ပုတ်ကာ အရှိန်မြှင့်တင်၍ ဆောင့်လိုက်သည်။
“ကိုကိုလည်း… အား… မိုင်မိုင်… အား…”
ဧရာတစ်ယောက် အားကုန်ဆောင့်လိုးပြီးနောက် မိုင်မိုင်၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ ပူနွေးသော သုက်ရည်များကို အကုန်အစင် ပန်းထည့်လိုက်သည်။ မိုင်မိုင်မှာလည်း သူမ၏ အရည်များ အလျှံပယ်ထွက်ကျလာသည်နှင့်အတူ တကိုယ်လုံး တောင့်သွားပြီး ဧရာ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အရှိန်ဖြင့် မှောက်လျက်သား ပြိုလဲသွားသည်။ နှစ်ယောက်သား အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်စွာဖြင့် ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
ခဏအကြာတွင် အခန်းထောင့်ရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသည်ဟု ထင်ရသော သီတာပြုံး၏ လှုပ်ရှားသံကို ဧရာနှင့် မိုင်မိုင်တို့ ကြားလိုက်ရသည်။ သီတာပြုံးမှာ နိုးနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ အသက်ရှူသံက ဖော်ပြနေသည်။ ဧရာနှင့် မိုင်မိုင်တို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် မိုင်မိုင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ကိုကို… တီတီလေးကို… တီတီလေးကိုလည်း ခေါ်လိုက်ပါလား…”
ဧရာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒများမှာလည်း မပြည့်ဝသေးပေ။ ဧရာက မိုင်မိုင်ကို ပွေ့ချီကာ ကုတင်ပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်ပြီး သီတာပြုံးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သီတာပြုံးမှာလည်း စောင်ကို လှပ်၍ သူမ၏ ဖွေးဥနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြသလိုက်သည်။ ထိုညတွင် ဧရာ၊ သီတာပြုံးနှင့် မိုင်မိုင်တို့ သုံးယောက်သား အပြန်အလှန် ပလူးမြူးကာ ကာမအရသာကို အတူတကွ ခံစားလိုက်ကြလေသည်။
Leave a Reply