ဘေးအိမ်ကချာတိတ်(အစ/အဆုံး)

အပြင်မှာတော့ မိုးတွေက တုန်းတုန်းထထနဲ့ သည်းသည်းမည်းမည်း ရွာနေတာပေါ့။ အဲဒီနေ့က ကံကောင်းချင်တော့ ကျူရှင်ဆရာမက နေမကောင်းလို့ဆိုပြီး အတန်းစောစောဖျက်လိုက်တာနဲ့ လူငယ်လေးလည်း အိမ်ကို စောစောစီးစီး ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ထဲဝင်သွားတော့ ဘယ်သူမှမရှိပါဘူး။ သူ့ရဲ့ မိဘတွေက ရုံးကနေ ပြန်မရောက်သေးလို့ ၅ နာရီကျော်မှ ပြန်လာတတ်တာ ထုံးစံလေ။

တစ်အိမ်လုံးမှာ သူတစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှိနေပြီဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ဧည့်ခန်းက ကွန်ပျူတာရှေ့မှာ ထိုင်ပြီး ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်နေမိတာပေါ့။ လူပျိုပေါက်အရွယ်ဆိုတော့လည်း ဘယ်သူမှမရှိတဲ့အချိန်မှာ အောစာအုပ်တွေ၊ အောကားတွေကို ရှာကြည့်ရင်းနဲ့ လက်တစ်ဖက်ကလည်း သူ့ရဲ့ ညီတော်မောင်ကို အပေါ်အောက် ဆွဲပြီး တစ်ယောက်တည်း ဇိမ်ယူနေမိတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ သူ ဇိမ်ယူလို့ ကောင်းနေတုန်း… ရုတ်တရက် တံခါးဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိတဲ့အချိန်မှာတော့ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားရပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘေးအိမ်က ၁၅ နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးက ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ သူ့ကို ကြည့်နေလို့ပါပဲ။ လူငယ်လေးခမျာ အံ့အားသင့်သွားပြီး လက်ကလည်း ညီတော်မောင်ကို ကိုင်လျက်သားကြီး… ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်း မသိဖြစ်သွားတာပေါ့။ အဲဒီအချိန်မှာ ‘ဟာ… သွားပါပြီ… သူ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေတာလဲ မသိဘူး… အကုန်မြင်သွားပြီ’ ဆိုပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ထူပူသွားပါတော့တယ်။

သူလည်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ညီတော်မောင်ကို ဘောင်းဘီထဲ ကမန်းကတန်း ပြန်ထိုးထည့်ပြီး… “နင်… ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေတာလဲ” လို့ မော့မေးလိုက်မိတယ်။ ကောင်မလေးလည်း သူ့မျက်လုံးတွေက လူငယ်လေးရဲ့ ပေါင်ကြားကနေ မခွာနိုင်ဘဲ မိသွားလို့ထင်ပါရဲ့… ကြောင်အမ်းအမ်းနဲ့ “စောစောကလေးတင်ကမှ ရောက်တာပါ” လို့ ပြန်ပြောရှာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ ပုံစံကလည်း အဲဒီအရာကြီးကို မြင်သွားပြီး ရင်တွေ အလွန်ခုန်နေပုံရပြီး မျက်လုံးတွေကလည်း ပေါင်ကြားဆီကိုပဲ ခဏခဏ ရောက်ရောက်လာတာပေါ့။

တကယ်တော့ ကောင်မလေးက အသက် ၁၅ နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတော့ သူက ကလေးတစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကျမှ သေသေချာချာ သတိထားကြည့်မိတော့… အားပါးပါး… အရပ်ကလည်း ၅ ပေ ၅ လက်မလောက်ရှိပြီး အသားဖြူဖြူ နုနုနယ်နယ်နဲ့ တကယ့်ကို ဖွံ့ဖြိုးပြီး ကြည့်ကောင်းနေတဲ့ အရွယ်လေး ဖြစ်နေတာပေါ့။

ကောင်မလေးက ခေါင်းလေးငုံ့ပြီး “ဟို… ကိုကြီး ဘာတွေကြည့်နေတာလဲ” လို့ တိုးတိုးလေး မေးလာတဲ့အခါ… လူငယ်လေးလည်း “နင် ဘယ်သူ့ကိုမှ လျှောက်မပြောရဘူးနော်” လို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ ကောင်မလေးရဲ့ ပုံစံကလည်း အရမ်းကို စိတ်ပါဝင်စားနေတဲ့ ပုံစံပေါက်နေတာနဲ့… လူငယ်လေးလည်း မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ သူ့အနားကို တဖြည်းဖြည်း ကပ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို သိုင်းဖက်ကာ နှုတ်ခမ်းချင်း အငမ်းမရ ငုံစုပ်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

ကောင်မလေးကလည်း ဘာမှ ပြန်မရုန်းဘဲ တအင်းအင်းနဲ့ ညည်းနေတာနဲ့… လူငယ်လေးလည်း သူ့ကို နံရံဘက် တွန်းကပ်ပြီး အင်္ကျီကို ဆွဲမလှန်ကာ ရင်သားလေးတွေကို ကုန်းစို့လိုက်တဲ့အခါ ကောင်မလေးဆီကနေ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းလေးတွေ ထွက်လာပြီး “ကိုကြီး… သမီး ကြောက်တယ်…” လို့ တိုးတိုးလေး ပြောရှာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူငယ်လေးကတော့ ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ စကတ်ကို ချွတ်ဖို့ပဲ ကြိုးစားနေမိတာပေါ့။

“လာ… အခန်းထဲသွားမယ်” ဆိုပြီး ကောင်မလေးရဲ့ လက်ကိုဆွဲကာ အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားတဲ့အခါ ကောင်မလေးကလည်း ပြောစကားနားထောင်ပြီး သူ့စကတ်ကို သူကိုယ်တိုင် ချွတ်ကာ ကုတင်နားမှာ ရပ်နေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက် လူငယ်လေးက ကောင်မလေးရဲ့ လက်ကိုဆွဲပြီး ဘောင်းဘီအောက်က တင်းမာနေတဲ့ အရာကြီးပေါ် တင်ပေးလိုက်သလို… လက်တစ်ဖက်ကလည်း ရင်သားလေးတွေကို ရွရွလေး ကိုင်ပေးနေမိတာပေါ့။

လူငယ်လေးလည်း ဘောင်းဘီကို ချွတ်ချပြီး ကုတင်ပေါ် ထိုင်လိုက်ရင်း… ကောင်မလေးကို ခါးကနေ ဆွဲဖက်ကာ ရင်သားလေးတွေကို ဆက်စို့ပေးလိုက်တဲ့အခါ ကောင်မလေးကလည်း ညည်းသံလေးနဲ့အတူ လူငယ်လေးရဲ့ ခေါင်းကို အလိုက်သင့် ပြန်ဖက်ထားရှာပါတယ်။ အဲဒီနောက် ကောင်မလေးကို အိပ်ရာပေါ် ဆွဲလှဲလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်နဲ့ စောက်ပတ်လေးကို အတွင်းခံဘောင်းဘီပေါ်ကနေ သာသာလေး ပွတ်ပေးလိုက်တာပေါ့။ ရင်သားတွေကိုလည်း ဘယ်ပြန်ညာပြန် ဖွဖွလေး ကိုက်ပေးရင်း အလုပ်ရှုပ်နေမိပါတယ်။

ဆက်လက်ပြီးတော့ လက်ကို အတွင်းခံဘောင်းဘီအောက်ထဲ ထိုးထည့်ပြီး ချွတ်လိုက်တဲ့အခါ ကောင်မလေးကလည်း အလိုက်သင့် ဝိုင်းချွတ်ပေးပြီး ပေါင်လေးကို ကားပေးလာပါတယ်… “ကိုကြီး…” ဆိုပြီး အားပေးသံလိုလို ညည်းသံလေး ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ လူငယ်လေးရဲ့ ရင်ထဲမှာ ခံစားမှုပေါင်းစုံ ဖြစ်နေရပါတယ်။ အခု သူ အလုပ်အကျွေးပြုတော့မယ့်သူက တကယ့် အပျိုစင်အငုံလေးဆိုတဲ့ အသိက ခံစားမှုအသစ်တစ်ခုလို ဖြစ်နေတာပေါ့။

သူ့ရဲ့ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးအတိုင်း အပေါ်အောက် ပွတ်ပေးနေရင်းကနေ အရည်ကြည်လေးတွေ စို့လာတဲ့အခါ လက်ခလယ်လေးနဲ့ ဆက်ပွတ်ပေးနေမိပါတယ်။ ပြီးတော့ လက်ညှိုးနဲ့ လက်မကို သုံးပြီး အစိလေးကိုပါ ချေပေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ ကောင်မလေးခမျာ “အာ… အင်း… ကိုကြီး… ဟာ… အာ…” နဲ့ ညည်းသံတွေ ပိုကျယ်လာပြီး အရည်တွေလည်း ပိုရွှဲလာတာပေါ့။ လူငယ်လေးလည်း ပွတ်ပေးနေရင်းကနေ အပေါက်နားရောက်တော့ အသာလေး ဖိချလိုက်ရာ… အရည်လေးတွေ စိုနေတာကြောင့် အသာတကြည်ပဲ အတွင်းထဲကို ဝင်သွားပါတော့တယ်။ လူငယ်လေးရဲ့ ပါးစပ်ရော လက်ရော တကယ့်ကို အလုပ်ရှုပ်လို့ နေတာပေါ့။

လက်ဝါးခွက်လျက်ကလေးနဲ့ အောက်ကအရာလေးကို မွှေရင်း… လက်ညှိုးနဲ့ လက်မနဲ့ အစိလေးကို ချေပေးလိုက်တော့ ကောင်မလေးဆီကနေ “အား… အင့်… ဟဲ… အဲ…” ဆိုတဲ့ အသံပေါင်းစုံ ထွက်လာပါတော့တယ်။ လူငယ်လေးက ခပ်သွက်သွက်လေး အသွင်းအထုပ် လုပ်ပေးနေရင်း ပါးစပ်ကလည်း နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ပြင်းပြင်းလေး စို့ပေးလိုက်တဲ့အခါ… “ဟဲ… အား… အီးအိုး ကိုကြီး… ဟာ… အာ… နင့်… အာ…” ဆိုတဲ့ ညည်းသံတွေနဲ့အတူ… ကောင်မလေးရဲ့ လက်ကလည်း လူငယ်လေးရဲ့ အရာကြီးကို အာမလို အားမရ ဖြစ်ပြီး ဖျစ်ညှစ်ကိုင်နေမိတာပေါ့။

“နင် ကောင်းနေပြီလားဟင် ကောင်မလေး…” လို့ လူငယ်လေးက နို့စို့တာ ခေတ္တရပ်ပြီး မေးလိုက်တဲ့အခါ… “ဟာ… ကိုကြီးကလဲ…” ဆိုပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားရှာပါတယ်။ ရှက်တာပေါ့… အဲဒီနေရာလေးကို ကလိရင်း အမေးခံလိုက်ရတာကိုး။ ကောင်မလေးက ရှက်ကမ်းကမ်းနဲ့ “ဘာလုပ်မှာလဲ” လို့ မေးတဲ့အခါ… လူငယ်လေးကလည်း ခပ်ရွှဲရွှဲလေသံနဲ့ “လိုးကြမှာလေ… လိုးကြမှာ” လို့ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူလည်း ပွတ်နေတဲ့လက်ကို သာသာလေး ဆွဲထုတ်ပြီး… ကောင်မလေးရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်တော့ မချိုမချဉ် ပြုံးစိစိနဲ့ ပြန်ကြည့်နေတာပေါ့။ လူငယ်လေး သူ ပေါင်ကြားထဲဝင်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ ကောင်မလေးက အရာကြီးကို ကိုင်ထားတဲ့ လက်ကလေးကို လွှတ်ပြီး ပေါင်ကို ဖြဲပေးရှာပါတယ်။ “ဖြည်းဖြည်းနော်… သမီး ကြောက်လို့…” လို့ တိုးတိုးလေး ပြောတဲ့အခါ… “အေးပါဟ… ငါ သိပါတယ်” လို့ ပြန်ပြောရင်း အရာကြီးနဲ့ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးကို အပေါ်အောက် အသာလေး ပွတ်ပေးနေမိတာပေါ့။ ပါးစပ်ကလည်း နို့သီးလေးတွေကို ကုံးစို့ရင်းပေါ့ဗျာ။

ကောင်မလေးလည်း မရိုးမရွ ဖြစ်နေပုံရပြီး “အာ… ထည့်လိုက်တော့လေ…” လို့ ပြောလာတာကြောင့်… လူငယ်လေးလည်း ပွတ်နေတာကို ရပ်ပြီး အပေါက်ဝမှာ တည့်တည့်ထားလိုက်တဲ့အခါ ကောင်မလေးက သူ့လက်ကလေးနဲ့ တည့်အောင် တွေ့ပေးရှာပါတယ်။ “ဖြည်းဖြည်းလေး ထိုးထည့်…” လို့ ကိုင်ပေးရင်း ပြောလာတာကြောင့်… လူငယ်လေးလည်း ခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကော့ပြီး ညင်ညင်သာသာလေး ထိုးထည့်လိုက်ပါတော့တယ်။ အရည်လေးတွေ ရှိနေတာကြောင့် ချောချောချူချူ ဝင်သွားပေမဲ့ တကယ့်ကို စီးပိုင်ပြီး ကျပ်ထုတ်နေတာပေါ့။

“အား… နာတယ်… ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ” ဆိုပြီး နှုတ်ခမ်းလေး ဆူကာ ပြန်ပြောတာကြောင့်… “အေးပါဟ… ငါ ဖြည်းဖြည်းလေး သွင်းတာပါ” လို့ ပြောရင်း ခဏ ငြိမ်ပေးထားလိုက်ပါတယ်။ “ဘယ်လိုနေသေးလဲဟင်… ငါ ဆက်လုပ်တော့မယ်လေ ကလေး” လို့ မေးလိုက်တဲ့အခါ ကောင်မလေးလည်း ပေါင်ကို အစွမ်းကုန် ကားပေးပြီး “အင်း…” လို့ မသက်မသာပုံစံလေးနဲ့ ပြန်ပြောရှာတာပေါ့။ အဲဒီနောက် လူငယ်လေးလည်း တတ်နိုင်သလောက် ညင်ညင်သာသာလေး ဆက်တိုက် သွင်းထုတ်လုပ်ပေးပြီး ဆုံးအထိ ဝင်သွားတဲ့အခါ ခဏလေး ငြိမ်ပြီး နားလိုက်ပါသေးတယ်။

ဒီလိုနဲ့ ခဏနေတော့ ကောင်မလေးက အောက်ကနေ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်လာပြီး “ဘာလို့ ရပ်ထားတာလဲ” လို့ စိတ်မရှည်တဲ့ လေသံလေးနဲ့ မေးလာတာပေါ့။ “အေးပါ ကလေးရယ်… နင် နာမှာစိုးလို့ပါ” လို့ ပြန်ပြောရင်း လူငယ်လေးလည်း အသာအယာ အသွင်းအထုပ်လေး လုပ်ပြီး ဆက်လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကောင်မလေးကလည်း အောက်ကနေ စည်းချက်နဲ့အတူ လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားပေးတာပေါ့။ နောက်တော့ အရှိန်လေးတွေ နည်းနည်း မှန်လာပြီး… “အီး… အား…” ဆိုတဲ့ ညည်းသံလေးတွေလည်း ပြိုင်တူနီးပါး ထွက်လာကြတဲ့အခါ လူငယ်လေးရဲ့ ရင်ထဲမှာ ပြောပြလို့မရတဲ့ ခံစားမှုပေါင်းစုံ ရောက်နေရပါတော့တယ်။

‘ငါ အခု လုပ်နေတာ… အပျိုစင်လေး ပါလား’ ဆိုတဲ့ အသိနဲ့တင် အဝင်အထွက် အရှိန်တွေက တော်တော်လေးကို မြန်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကောင်မလေးက “ကိုကြီး… ဆောင့်ချင်သလောက် ဆောင့်နော်… သမီး ခံနိုင်ပြီ…” လို့ ညည်းသံကြားကနေ အားပေးလာတာပေါ့။ လူငယ်လေးလည်း အားရပါးရ ဆောင့်ဆောင့်ပေးသလို… သူကလည်း အောက်ကနေ အားရပါးရ ကော့ကော့ပေးတာကြောင့် သိပ်မကြာလိုက်ပါဘူး… “အီး… အား… မရပ်နဲ့နော်… ဆောင့်… အင်… ဟင်း…” ဆိုပြီး လူငယ်လေးရဲ့ ဖင်ကို သူ့လက်နဲ့ အတင်းဆွဲပြီး ဆောင့်ခိုင်းပါတော့တယ်။

လူငယ်လေးလည်း ကောင်မလေး ပြီးတော့မယ်ဆိုတာ သိတာကြောင့် ခပ်ပြင်းပြင်း မနားတမ်း ဆက်တိုက် ဆောင့်ပေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြီးချင်လာတာပေါ့။ “အာ… ကောင်းလိုက်တာ… ဆောင့် ကိုကြီး… ဆောင့်… ဆောင့်… အရမ်းဆောင့်…” လို့ အော်ရင်း ပြောနေရင်းကနေပဲ… ကောင်မလေးခမျာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး ငြိမ်ကျသွားပါတော့တယ်။ လူငယ်လေးလည်း ကောင်မလေး ပြီးသွားပြီဆိုတော့ အောင့်ထားတာတွေကို လွှတ်လိုက်ပြီး လေးငါးဆယ်ချက်လောက် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆက်တိုက် ဆောင့်ပေးလိုက်ရာ… သူ့ရဲ့ အရည်တွေလည်း အကုန် ထွက်ကုန်ပါတော့တယ်။

လက်ကျန် အရှိန်လေးနဲ့ မှေးပြီး ဆက်ဆောင့်ပေးနေမိတဲ့အချိန်… ဆောင့်ချက်တိုင်းမှာ ကောင်မလေးခမျာ “အင့်… အင့်…” နဲ့ အောက်ကနေ ကော့ပေးရှာပါသေးတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ လူငယ်လေးရော ကောင်မလေးပါ နှစ်ယောက်စလုံး မောပန်းသွားပြီး ခဏ မှေးနေလိုက်ကြပါတော့တယ်။ လူငယ်လေးရဲ့ အရာကြီးကတော့… ကောင်မလေးရဲ့ အတွင်းထဲမှာ စိမ်လျက်သားလေး ရှိနေတုန်းပေါ့ဗျာ…။

ပြီးပါပြီ။